تحلیل توصیفی پیامدهای بالینی و سلامت کودکان در زوجهای تحت درمان فعالسازی مصنوعی تخمک پس از تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی: یک مطالعه گذشتهنگر
فعالسازی مصنوعی تخمک (Artificial Oocyte Activation; AOA) بهعنوان یکی از راهکارهای مؤثر برای غلبه بر شکست لقاح در روش تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی (ICSI) شناخته میشود. با وجود کاربرد روبهافزایش این فناوری در مراکز درمان ناباروری، ارزیابی جامع پیامدهای بالینی و بهویژه وضعیت سلامت کودکان متولدشده از این روش، از منظر بالینی، اخلاقی و ایمنی درمانی اهمیتی ویژه دارد. در مطالعهای که توسط افسون عطریانافیانی، دکتر مرضیه تولائی، مریم امامی و دکتر محمدحسین نصراصفهانی در پژوهشکده زیستفناوری رویان اصفهان و مرکز درمان ناباروری پویش و رویش اصفهان انجام شد، پیامدهای بالینی ICSI همراه با فعالسازی مصنوعی تخمک (ICSI-AOA) و همچنین سلامت نوزادان حاصل از این روش بهطور نظاممند مورد بررسی قرار گرفت.
این پژوهش بهصورت مطالعه گذشتهنگر (Retrospective) طراحی شد و دادههای مربوط به ۱۳۰۰ سیکل درمانی ICSI-AOA که در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ انجام شده بودند، مورد تحلیل قرار گرفت. شاخصهای ارزیابیشده شامل نرخ لقاح، کیفیت جنین، نرخ بارداری بیوشیمیایی و بالینی، نرخ تولد زنده و نیز شاخصهای سلامت نوزادان متولدشده بود.
نتایج نشان داد که از مجموع ۱۳۰۰ سیکل درمانی، ۴.۵۴٪ با شکست کامل لقاح مواجه شدند و ۲۰.۱۶٪ از سیکلها لغو گردیدند؛ در حالی که ۹۱.۰۶٪ از موارد به مرحله انتقال جنین رسیدند. در مجموع، ۱۴۵۲۲ کمپلکس کومولوس–اووسیت (COCs) جمعآوری شد که ۸۵.۳۸٪ آنها به مرحله بلوغ رسیدند. تخمکهای بالغ دارای نرخ لقاح ۵۹.۶۹٪ و نرخ کلیواژ ۹۶.۹۳٪ بودند که در نهایت به تشکیل ۷۱۸۰ جنین در روز سوم کشت منجر شد.
در مجموع، یافتههای این مطالعه نشان میدهد که روش ICSI-AOA نهتنها از نظر کارایی بالینی در بهبود پیامدهای درمان ناباروری مؤثر است، بلکه از منظر سلامت کودکان متولدشده نیز ایمن و قابل قبول ارزیابی میشود. این نتایج، شواهد علمی معتبری در حمایت از کاربرد گستردهتر فعالسازی مصنوعی تخمک بهعنوان یک گزینه درمانی قابل اتکا در زوجهای مبتلا به شکست لقاح فراهم میآورد.
نتایج این مطالعه در نشریه بین المللی و معتبرInternational Journal of Fertility & Sterility منتشر شده است.
لینک مقاله: 10.22074/ijfs. 2025.2057160. 1853
تاریخ انتشار: ۱۴۰۴/۱۲/۰۳
