ورزش با شدت متوسط همراه با ال-کارنیتین می‌تواند اختلال خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز ناشی از واریکوسل را بهبود بخشد
واریکوسل یکی از عوامل مهم اختلال عملکرد دستگاه تولیدمثل مردان است که می‌تواند با کاهش کیفیت اسپرم و ایجاد تغییرات نامطلوب در محیط بیضه، عملکرد سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز (SSC) و توانایی آن‌ها برای خودنوزایی را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، شناسایی روش‌های غیرتهاجمی و ترکیباتی که بتوانند عملکرد این سلول‌ها را حفظ یا بهبود دهند، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است.
در مطالعه‌ای پژوهشی با همکاری دانشگاه ارومیه و پژوهشکده زیست فناوری پژوهشگاه رویان، زینب ابراهیم عبدالأمیر الخزاعی، جواد طلوعی‌آذر، دکتر محمدحسین نصر اصفهانی و دکتر مزدک رازی، اثر تمرین ورزشی با شدت متوسط (MIET) و ال-کارنیتین را به‌صورت جداگانه و ترکیبی بر خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز در مدل حیوانی واریکوسل بررسی کردند. در این مطالعه، ۳۶ موش صحرایی نر ویستار در گروه‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفتند و پس از ایجاد واریکوسل، اثر درمان با ال-کارنیتین، تمرین ورزشی با شدت متوسط و ترکیب هر دو بر شاخص‌های عملکرد سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز ارزیابی شد. نتایج این پژوهش در سال ۲۰۲۶ میلادی در نشریه بین الملل International Journal of Fertility and Sterility (IJFS) منتشر شده است، نشان داد که واریکوسل موجب کاهش سطح تستوسترون، تعداد اسپرم و جمعیت سلول‌های بیان‌کننده Gdnf، Gfrα1 و C-ret شد؛ در حالی که درمان با ال-کارنیتین و تمرین ورزشی با شدت متوسط، به‌صورت جداگانه و به‌ویژه در ترکیب با یکدیگر، بیان این عوامل را افزایش داده و تعداد سلول‌های مرتبط با خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز را بهبود بخشید.
در مجموع، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که تمرین ورزشی با شدت متوسط، به‌ویژه در ترکیب با ال-کارنیتین، می‌تواند از طریق تقویت مسیر پیام‌رسانی Gdnf/C-ret/Gfrα1 و فعال‌سازی ژن‌های پایین‌دستی مانند Etv5 و Bcl6b، ظرفیت خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز را در شرایط ناشی از واریکوسل بهبود دهد. این نتایج اهمیت بالقوه مداخلات سبک زندگی و ترکیبات حمایتی را در حفظ عملکرد سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز و سلامت تولیدمثل مردان برجسته می‌کند.
در مطالعه‌ای پژوهشی با همکاری دانشگاه ارومیه و پژوهشکده زیست فناوری پژوهشگاه رویان، زینب ابراهیم عبدالأمیر الخزاعی، جواد طلوعی‌آذر، دکتر محمدحسین نصر اصفهانی و دکتر مزدک رازی، اثر تمرین ورزشی با شدت متوسط (MIET) و ال-کارنیتین را به‌صورت جداگانه و ترکیبی بر خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز در مدل حیوانی واریکوسل بررسی کردند. در این مطالعه، ۳۶ موش صحرایی نر ویستار در گروه‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفتند و پس از ایجاد واریکوسل، اثر درمان با ال-کارنیتین، تمرین ورزشی با شدت متوسط و ترکیب هر دو بر شاخص‌های عملکرد سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز ارزیابی شد. نتایج این پژوهش در سال ۲۰۲۶ میلادی در نشریه بین الملل International Journal of Fertility and Sterility (IJFS) منتشر شده است، نشان داد که واریکوسل موجب کاهش سطح تستوسترون، تعداد اسپرم و جمعیت سلول‌های بیان‌کننده Gdnf، Gfrα1 و C-ret شد؛ در حالی که درمان با ال-کارنیتین و تمرین ورزشی با شدت متوسط، به‌صورت جداگانه و به‌ویژه در ترکیب با یکدیگر، بیان این عوامل را افزایش داده و تعداد سلول‌های مرتبط با خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز را بهبود بخشید.
در مجموع، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که تمرین ورزشی با شدت متوسط، به‌ویژه در ترکیب با ال-کارنیتین، می‌تواند از طریق تقویت مسیر پیام‌رسانی Gdnf/C-ret/Gfrα1 و فعال‌سازی ژن‌های پایین‌دستی مانند Etv5 و Bcl6b، ظرفیت خودنوزایی سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز را در شرایط ناشی از واریکوسل بهبود دهد. این نتایج اهمیت بالقوه مداخلات سبک زندگی و ترکیبات حمایتی را در حفظ عملکرد سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز و سلامت تولیدمثل مردان برجسته می‌کند.
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۸/۲۰
