ارتباط رژیم غذایی پرچرب و سرشار از محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته(AGEs)، با هیپومتیلاسیون m6A در RNAهای بیضه و اختلال عملکرد تولیدمثلی در موش‌های نر

رژیم‌های غذایی پرچرب و سرشار از محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته(AGEs) ، که به‌ویژه در بسیاری از غذاهای فرآوری‌شده و حرارت‌دیده وجود دارند، می‌توانند با ایجاد اختلالات متابولیکی و افزایش استرس اکسیداتیو، سلامت دستگاه تولیدمثل مردان را تحت تأثیر قرار دهند. با این حال، تأثیر این رژیم‌ها بر تنظیمات اپی‌ژنتیکی RNA در بافت بیضه کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.
در مطالعه‌ای پژوهشی که در پژوهشکده زیست فناوری پژوهشگاه رویان انجام شده است، محققان محمد رجایی‌پور، دکتر نوشین نادری، دکتر مرضیه تولائی و دکتر محمدحسین نصر اصفهانی، اثر یک رژیم غذایی پرچرب و غنی از AGEs را بر متیلاسیون m۶A RNA  و تنظیم‌کننده‌های مولکولی آن در بافت بیضه موش‌های نر بررسی کردند.
در این مطالعه، موش‌ها به مدت ۲۰ هفته تحت رژیم غذایی پرچرب و غنی از AGEs یا رژیم استاندارد قرار گرفتند و شاخص‌های متابولیکی، کیفیت اسپرم، استرس اکسیداتیو، یکپارچگی DNA و تغییرات متیلاسیون RNA در بافت بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش در نشریه بین المللیReproductive Toxicology  در سال ۲۰۲۶ میلادی منتشر شده است و نشان داد که رژیم غذایی پرچرب و غنی از AGEs موجب اختلالات متابولیکی، کاهش کیفیت اسپرم، افزایش استرس اکسیداتیو و آسیب DNA  و کروماتین اسپرم شد. همچنین، این رژیم با کاهش سطح کلی m6A RNA  در بافت بیضه و تغییر در بیان پروتئین‌های تنظیم‌کننده این فرایند، از جمله METTL14، ALKBH5  و YTHDF2، همراه بود که نشان‌دهنده برهم خوردن هموستاز متیلاسیون m۶A در بیضه است.
در مجموع، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که مصرف رژیم غذایی پرچرب و غنی از محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته، علاوه بر ایجاد اختلالات متابولیکی و افزایش آسیب اکسیداتیو و ژنتیکی، می‌تواند تنظیم اپی‌ژنتیکی RNA در بافت بیضه را نیز مختل کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اختلال در تنظیم m۶A RNA ممکن است یکی از سازوکارهای مولکولی مؤثر در ارتباط میان رژیم غذایی نامناسب و اختلال عملکرد تولیدمثلی مردان باشد و اهمیت بررسی نقش تغییرات اپی‌ژنتیکی ناشی از عوامل تغذیه‌ای در سلامت باروری را برجسته می‌کند.
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۸/۲۰

فعالیت‌های پژوهشگاه رویان

goup